Wybierz jedną umiejętność

Weź decyzję z pracy domowej i dopisz fakt, który zmienia sytuację. W tym przykładzie student ma zdecydować, czy nadal warto wydłużyć godziny pracy pierwszej czytelni, skoro na kampusie pojawi się druga. W odpowiedzi szukasz związku między danymi a decyzją oraz wskazania, jaka obserwacja pozwoliłaby tę decyzję zweryfikować. Umiejętność da się pokazać w kilku zdaniach. Każdy dostaje tę samą propozycję wyjściową, więc możesz użyć karty również na zajęciach, na których grupa nie pisała eseju.

Wytyczne AGH zalecają sprawdzanie efektów uczenia się na zajęciach, gdy student ma opanować daną czynność samodzielnie. Australijska agencja TEQSA wskazuje bezpośredni nadzór jako jeden ze sposobów ograniczania niedozwolonego użycia generatywnej AI i zaleca korzystanie z różnych, dostępnych form oceny. Tutaj samodzielna odpowiedź stanowi osobną obserwację obok pracy domowej.

Przygotuj salę i ustal warunki

Scenariusz do wypróbowania. Czytelnie, dane i odpowiedzi przygotowała redakcja. Przyjmujemy 120 osób, jedną osobę prowadzącą i salę, w której z przejść widać miejsca pracy. Wydrukuj kartę na jednej stronie z miejscem na identyfikator i trzy odpowiedzi. Odlicz egzemplarze według liczby miejsc w rzędach i przygotuj zapas.

Przed zajęciami podaj cel, formę, klucz i przykładowe zadanie. Kartę z tego artykułu możesz wykorzystać do ćwiczeń. Na zaliczenie przygotuj nowe dane i nową okoliczność z własnego przedmiotu, tak aby studenci mieli co rozstrzygnąć na miejscu. Ogłoś czas podstawowy, termin dodatkowy i zasady oddania. Do ćwiczeń przed zajęciami możesz dopuścić AI. W trakcie odpowiedzi wszyscy pracują samodzielnie, bez podpowiedzi od innych osób i bez generatywnej AI. Karta zawiera cały pakiet danych. Tempo pisania, długość odpowiedzi i styl wypowiedzi pozostają poza kluczem.

Nowszy model, taki jak GPT‑6.1 Terra, może korzystać z narzędzi do obsługi aplikacji. Agent z odpowiednimi uprawnieniami może pracować na plikach, uruchamiać kod i zapisywać wyniki. Przy planowaniu załóż, że student mógłby przekazać mu kartę i klucz, a następnie dostać gotowe uzasadnienie. Krótki czas i udostępnienie zadania dopiero w sali ograniczają okazję do wcześniejszego przygotowania tej odpowiedzi. Podstawę do oceny samodzielności dają łącznie nadzór, warunki ograniczające dostęp do podpowiedzi podczas pracy i pytanie, które wymaga zastosowania danych do nowej sytuacji.

Wybór formy. Papier upraszcza organizację przy jednej osobie prowadzącej. Poproś o schowanie notatek i wyciszonych urządzeń osobistych, w tym zegarków z dostępem do komunikacji. Z wyprzedzeniem uzgodnij potrzebne dostosowania, np. większy druk, dodatkowy czas lub kartę w pliku tekstowym obsługiwanym przez czytnik ekranu. Jeśli student odpowiada cyfrowo, sprawdź przed zajęciami nadzorowane stanowisko z dostępną kartą i edytorem, działającą technologią wspomagającą oraz ograniczonym dostępem do komunikatorów, sieci i funkcji generujących odpowiedzi. Ustal, jak zapisać i odebrać plik. Dostosowanie może też polegać na ustnej odpowiedzi na te same trzy pytania, po czasie na przygotowanie i bez pytań naprowadzających. Zaplanuj osobny nadzorowany termin, jeśli w jednej sali nie da się jednocześnie obsłużyć tych form.

Rozdaj kartę i zbierz odpowiedzi

  1. Rozdaj materiały i uruchom wspólny czas. Poproś o zajęcie miejsc z odstępem tam, gdzie pozwala na to układ sali. Podaj stosy odliczone dla rzędów. Karty pozostają odwrócone, aż wszyscy otrzymają swoją. Przypomnij zasady, poproś o wpisanie identyfikatora i daj osiem minut od wspólnego sygnału. Ogłaszaj pozostały czas także głosem. Odpowiadaj na pytania organizacyjne. Wyjaśnienie polecenia przekaż całej grupie w dostępnej dla niej formie.
  2. Nadzoruj pracę i zbierz karty. Obserwuj salę z przejść. Po sygnale końcowym poproś osoby, którym minął czas, o odłożenie długopisów. Zbierz karty rzędami, idąc przejściami. Osoby z wydłużonym czasem pracują dalej pod nadzorem. Jeśli to możliwe, odbierz ich karty po zakończeniu pracy, a pozostałych wypuszczaj tak, by nie przeszkadzać piszącym. Przelicz karty i po zajęciach porównaj identyfikatory z listą grupy.

Jeżeli układ sali uniemożliwia jednej osobie nadzór albo dostępna wersja zadania wymaga stanowiska, którego nie da się przygotować, użyj karty jako ćwiczenia lub podziel grupę na nadzorowane tury z równoważnymi wersjami. Rozdzielenie grupy wydłuży obsługę, ale pozwoli zachować warunki potrzebne do oceny samodzielnej pracy.

Karta do skopiowania

Identyfikator podany przez prowadzącego ________

Rozważ propozycję, by przez pierwszy miesiąc semestru pierwsza czytelnia była otwarta do 22.00 we wtorki i czwartki. Obecnie zamyka się o 20.00.

A. Zajętość pierwszej czytelni. O 19.45 we wtorek i czwartek tygodnia sesji zajętych było odpowiednio 24 i 23 z 30 miejsc. W jednym tygodniu bez egzaminów o tych samych porach zajęto 11 i 12 miejsc.

B. Grafik. Obecna obsada pierwszej czytelni pozwala wydłużyć pracę do 22.00 we wtorki i czwartki.

C. Nowa informacja. Od początku semestru druga czytelnia na kampusie będzie czynna do 22.00 w dni robocze i będzie miała 20 miejsc.

  1. Co robisz z propozycją w świetle informacji C? Możesz ją utrzymać, zawęzić lub zmienić.
  2. Uzasadnij decyzję. Połącz informację C z co najmniej jedną daną z A lub B.
  3. Wskaż, czego jeszcze potrzebujesz się dowiedzieć. Podaj możliwy wynik tej obserwacji i wyjaśnij, jak wpłynąłby na Twoją decyzję.

Pracuj samodzielnie z tą kartą, bez generatywnej AI, kontaktu z innymi osobami i dodatkowych materiałów. Możesz korzystać z uzgodnionych dostosowań. Odpowiedz krótko, także w punktach. Masz osiem minut lub indywidualnie uzgodniony czas. Oddaj kartę prowadzącemu po upływie swojego czasu. Oceniamy uzasadnienie i sposób wykorzystania brakującej informacji.

Oceń odpowiedzi i zapisz wynik

Przeczytaj całą kartę. Na osobnej liście zapisz przy identyfikatorze, czy odpowiedź spełnia warunek „U” za uzasadnienie oraz „O” za obserwację. Przyznaj drugi punkt za obserwację tylko wtedy, gdy odpowiedź spełnia też warunek U. Zapis „K017 | U tak | O nie | 1 pkt” pozwala od razu wskazać studentowi, czego zabrakło.

Wynik Warunek
2 pkt U i O. Student podaje decyzję i wyjaśnia ją, łącząc C z trafnie użytym faktem z A lub B. Wskazuje istotną brakującą informację, możliwy wynik obserwacji i jego wpływ na decyzję.
1 pkt Tylko U. Decyzja ma uzasadnienie oparte na C i trafnie użytym fakcie z A lub B. Brakuje istotnej obserwacji, jej możliwego wyniku lub wyjaśnienia jego wpływu na decyzję.
0 pkt Brak U. Student nie podaje decyzji lub nie uzasadnia jej związkiem C z faktem z A lub B. U nie przyznajesz również wtedy, gdy uzasadnienie opiera się na błędnym odczytaniu danych, np. traktuje zajętość o 19.45 jako pomiar popytu po 20.00.

Punkty wynikają z uzasadnienia, więc przyjmij także wniosek warunkowy, jeśli wiadomo, co student proponuje zrobić teraz. Oceń treść niezależnie od tego, w której części karty ją zapisano. Brak identyfikatora wyjaśnij przed wpisaniem wyniku. Pustą kartę, nieoddanie karty lub nieobecność oznacz jako brak odpowiedzi.

Próba punktowania

Odpowiedzi opracowała redakcja. W próbie najpierw sprawdziliśmy U, a potem O.

Odpowiedź Wynik próby
„Utrzymuję miesięczną próbę. W drugiej czytelni jest 20 miejsc, a grafik pierwszej pozwala już obsadzić dwa dodatkowe wieczory. Można więc sprawdzić, czy dodatkowe miejsca są potrzebne, korzystając z obecnego grafiku. Podczas próby policzyłbym osoby w obu czytelniach równocześnie po 20.00 we wtorki i czwartki. Jeśli w obu łącznie regularnie będzie ponad 20 osób naraz, sama druga czytelnia ich nie pomieści i przedłużyłbym próbę”. 2 pkt. U za powiązanie ograniczonej pojemności z możliwością przeprowadzenia próby przy obecnym grafiku. O za pomiar w obu czytelniach i wskazanie, co zmieni jego wynik.
„Na razie zostawiam zamknięcie o 20.00. Druga czytelnia ma 20 miejsc i będzie czynna do 22.00. W tygodniu bez egzaminów w pierwszej o 19.45 zajętych było 11 i 12 miejsc. To pomiar przed zamknięciem, więc zacznę od sprawdzenia dostępnej alternatywy. Jeśli po 20.00 we wtorki i czwartki w drugiej czytelni regularnie ktoś odejdzie z braku miejsca, uruchomię próbę w pierwszej”. 2 pkt. U za decyzję opartą na dostępności drugiej czytelni i ograniczeniu pomiaru z A. O za obserwację osób odchodzących z braku miejsca i jej wpływ na decyzję.
„Zostawiam zamknięcie o 20.00 na początek. Druga czytelnia będzie czynna do 22.00, a liczby z pierwszej dotyczą godziny 19.45, więc jeszcze nie wiemy, czy drugiej zabraknie miejsc. Trzeba policzyć, ile osób skorzysta z drugiej po 20.00”. 1 pkt. U jest spełnione. Student proponuje obserwację, ale nie podaje jej możliwego wyniku ani tego, co na jego podstawie zrobi.
„Utrzymuję próbę, bo we wtorek w sesji po 20.00 potrzebne były 24 miejsca, a druga czytelnia ma tylko 20. Podczas próby policzę osoby w obu czytelniach równocześnie po 20.00. Jeśli regularnie będzie ich łącznie ponad 20 naraz, przedłużę próbę”. 0 pkt. A mówi o 19.45. Błędnie użyty pomiar jest jedyną podstawą uzasadnienia decyzji. Sama propozycja obserwacji nie daje punktu.

Gdy karta jest częścią zaliczenia. Przed zajęciami ogłoś jej wagę i regułę zgodną z zasadami przedmiotu. Przykładowo esej może dać do 4 pkt, a karta do 2 pkt. Zaliczenie wymaga złożenia obu części, co najmniej 4 pkt łącznie i przynajmniej 1 pkt z karty. Esej za 3 pkt i karta za 1 pkt dają zaliczenie. Esej za 4 pkt i karta za 0 pkt oznaczają wynik poniżej wymaganego minimum z karty. Brak części oznacz jako niekompletny wynik do czasu uzupełnienia. Ogłoś, do kiedy można oddać brakujący esej, kiedy można uzupełnić kartę i na jakich zasadach poprawia się wynik. Po upływie terminów komplet prac i oba progi rozstrzygają o zaliczeniu.

Termin dodatkowy. Przygotuj drugą kartę przed pierwszą próbą. Zachowaj A i B, trzy pytania, nadzór, dostępne materiały, czas z dostosowaniami i klucz. Zmień okoliczność wpływającą na decyzję. W wersji dodatkowej druga czytelnia nadal ma 20 miejsc, ale jest czynna tylko do 21.00. Student może utrzymać próbę otwarcia pierwszej czytelni do 22.00. Grafik na to pozwala, a druga czytelnia nie zapewnia miejsc w ostatniej godzinie próby. Może też odłożyć próbę, jeśli uzna, że zajętość o 19.45 nie wystarcza do oszacowania popytu po 21.00. W obu przypadkach może zaproponować sprawdzenie, czy i ile osób wychodzących z drugiej czytelni o 21.00 nadal szuka miejsca. Rozwiąż obie karty przed zajęciami i upewnij się, że w obu można uzyskać 2 pkt według tego samego klucza.

Co pokazuje wynik. Przy opisanych warunkach karta pokazuje, jak student uzasadnił jedną decyzję samodzielnie, na podstawie krótkiego zestawu danych. Zero punktów oznacza, że w tej odpowiedzi zabrakło wymaganego uzasadnienia. Pojedynczy wynik nie rozstrzyga, czy student potrafi powtórzyć to rozumowanie w innym zadaniu ani kto przygotował jego esej.

Zmierz nakład pracy i powtórz ocenę próbki

Założenia do oszacowania. Jedna osoba, 120 oddanych kart, jedna strona na kartę, zwykła czytelność odpowiedzi i przygotowana lista do wpisania wyników. Na adaptację wzoru i wydruk przyjmij 30 minut. Na sali zarezerwuj 18 minut, w tym 5 na rozdanie i instrukcję, 8 na odpowiedzi i 5 na zebranie. Przy 45–60 sekundach na kartę przeczytanie i punktowanie 120 odpowiedzi zajmie 90–120 minut. Z dodatkowymi 15 minutami na uporządkowanie kart i wpisanie wyników daje to 105–135 minut po zajęciach. Z przygotowaniem i czasem na sali zaplanuj 153–183 minuty łącznie. Osobno dolicz przygotowanie dostosowań, wydłużony czas pracy, termin dodatkowy i ponowne punktowanie próbki. To budżet do sprawdzenia w pilotażu.

Zacznij od jednej grupy i użyj karty bez wpływu na ocenę końcową. Przed zajęciami zapisz limity i ustal, które wyniki zmienią procedurę. Poniższe progi są propozycją na pierwszą próbę.

Co sprawdzasz Co zapisujesz i co z tym robisz
Czas na sali Zmierz osobno rozdanie z instrukcją, pisanie i zbiórkę. Po oddaniu zapytaj, komu i na który krok zabrakło czasu. Jeśli co najmniej 5% osób pracujących w czasie podstawowym wskaże, że rozumiały polecenie, ale nie zdążyły dokończyć, wydłuż czas. Gdy problem dotyczy tego samego niejasnego pytania, popraw jego treść. Jeśli rozdanie lub zbiórka przekroczą po 5 minut, zmień układ miejsc lub zaplanuj dłuższy blok.
Czas oceny Zmierz czas punktowania wszystkich kart oraz osobno czas wpisania wyników. Jeśli ocena z obsługą zajmie ponad 135 minut, sprawdź, gdzie pojawiają się przestoje. Jeśli długo szukasz przesłanek w tekście, dodaj na karcie trzy osobne pola odpowiedzi. Jeśli zatrzymują Cię przypadki graniczne, dopisz ich przykłady do klucza.
Spójność punktowania Wylosuj 20 niepustych kart. Po kilku dniach oceń je w zmienionej kolejności, bez wglądu w poprzednie wyniki. Porównaj wyniki 0–2 oraz decyzje o U i O. Jeśli mniej niż 18 kart otrzyma tę samą punktację albo choć jedna zmieni wynik między 0 a wynikiem dodatnim, sprawdź, który warunek zinterpretowano inaczej. Doprecyzuj go i oceń próbkę ponownie. W ten sposób sprawdzasz powtarzalność oceny jednej osoby.

Przed kolejną próbą popraw krok, który przekroczył limit lub powodował rozbieżności. Zmierz ten sam wskaźnik jeszcze raz, zanim użyjesz karty do zaliczenia.

Źródła